Escritor e poeta. Editor. Colaborador xornalístico. Forma parte do Consello Editorial de Altermundo.
A segunda Frotiña da Liberdade que nas próximas horas partirá con destino á Gaza bloqueada por Israel, composta por unha ducia de barcos nos que viaxarán perto de 1.000 activistas de 20 países, provoca en nós un dobre interese; primeiro, obviamente, polo seu claro contido humanitario (10.000 toneladas de axuda) e, segundo, porque nesta demostración de dignidade humanística e política viaxan cinco activistas galegos.
Están en marcha na actualidade, como ben saben vostedes, dúas misións humanitarias de moi distinto signo: a da OTAN en Libia, con España participando nela (case 15 millóns de euros mensuais) e con varios centos de civís mortos (liberados humanitariamente) por bombardeos intelixentes da Organización do Tratado do Atlántico Norte, e a da segunda Frotiña da Liberdade, uns vinte barcos que teñen previsto levar, con varias ducias de españois e galegos a bordo, axuda humanitaria -esta si real e necesaria- aos cidadáns palestinos ilegalmente bloqueados polo Goberno de Israel en Gaza.
O filósofo Víctor Gómez Pin (lembro agora unha conferencia maxistral súa no Museo de Arte e Historia de Durango sobre Proust) defende, partindo de Aristóteles, que o obxectivo e a razón de ser do home non é sobrevivir, senón "vivir con lucidez", e esa lucidez, materializada e vehiculizada a través da capacidade lingüística, constitúe, como feito diferencial, a irredutíbel singularidade do ser humano: a "carne feita verbo", como souberon ver os máis importantes pensadores da civilización occidental.
Sen dúbida, no corazón do movemento dos indignados existe, en diversos graos e en diferentes niveis de conciencia crítica, un rexeitamento do sistema capitalista e unha defensa, tanto implícita como explícita, dun verdadeiro modelo democrático que non converta os cidadáns en mercadoría en mans de políticos e banqueiros.
É coñecido o discurso que Pierre Bourdieu pronunciou un día -corría o mes de febreiro de 1995- diante dos folguistas que levaban case un mes de paro xeral na estación de trens de Lyon, en París.
Comeza aos poucos, aquí e agora, a medrar a indignación. A indignación individual, política e social.
Resulta que a intervención militar occidental (tamén española) en Libia se realizaba por razóns humanitarias -o presidente Zapatero chegou a falar mesmo de principios humanitarios- e agora a subsecretaria xeral das Nacións Unidas para Asuntos Humanitarios, Valerie Amos, acaba de denunciar precisamente que "canto máis se alongue a actual situación, peor será a situación humanitaria no país", pois os civís -engade- "seguen a sufrir o fogo da guerra" e iso fai que as reservas de "comida, auga, medicinas e outras necesidades básicas estean a piques de se esgotar".
Escribía hai ben anos a filósofa Victoria Camps que diante da non racionalidade do mundo caben dúas opcións.
Din máis de 400 profesores universitarios e avogados do País Vasco nun documento presentado na sede do Colexio de Avogados de Bizkaia que, en coincidencia co voto particular emitido polo Tribunal Supremo,
Segundo o sociólogo e escritor Fermín Bouza, o "pailanismo mental", nunha das súas posíbeis interpretacións, entende que para dar unha determinada imaxe "moderna" ou cosmopolita hai que "reducir" ou eliminar a lingua propia do país, neste caso o galego.
A organización ecoloxista Greenpeace pediulle ao Goberno xaponés que ampliase a zona de evacuación arredor da central nuclear de Fukushima, comezando polo traslado de nenos e mulleres en estado de xestación, o segmento da poboación máis vulnerábel a padecer graves alteracións como consecuencia da radiación.
Miguel Anxo Fernán-Vello-. Resulta conmovedora e moi fermosa a fotografía na que Stéphane Hessel e José Luis Sampedro se saúdan colléndose fraternalmente das dúas mans.
Deixou dito Kant na súa Pedagoxía que o home é a única criatura capaz de ser educada e, no mesmo fío discursivo, engadiu que só o home pode ser home mediante a educación.
A revista alemá Der Spiegel publicou recentemente tres fotografías onde aparecen dous soldados estadounidenses, un tal Jeremy Morlock e un tal Andrew Holmes, agarrando, tal trofeos, as cabezas de nenos asasinados por eles mesmos tras unha incursión en Kandahar (Afganistán).
Miguel Anxo Fernán Vello-. Xa se están a producir os bombardeos humanitarios occidentais sobre Libia. E eran de esperar, porque todo estaba cantado.
Miguel-Anxo Fernán Vello-. Que Galiza sexa quen de artellar, e con éxito, un Foro Social Galego, un movemento altermundialista como o que se está a ver entre nós, marca, sen dúbida, un importante punto de inflexión…
Por iso mesmo é moi oportuna a convocatoria que diversas organizacións cívicas e sociais galegas, participantes no proceso do FSM dende xaneiro de 2001, acaban de realizar –todo un acto cívico de mobilización– de cara a expresarmos dende o noso país a solidariedade coas principais reivindicacións do movemento alterglobalización.
Xavier Simón
