Manoel Santos-. A ninguén escapa que ao redor da conferencia do cambio climático de Copenhaguen orbitan dous mundos cada día máis afastados, se cadra antitéticos, o dos políticos e o da xente. Os primeiros buscan mecanismos para arrefriar o planeta e á vez seguir engordando os seus PIB, mentres que os segundos tratan de dar alternativas a un sistema económico e social suicida.