Caetano Díaz-. Quero eu crer que Lois Rodríguez botoulle o peche a Vieiros na véspera do Día Nacional de Galicia para nos agasallar cunha mostra máis da súa lúcida e intelixente ironía, cun testamento descarnado: o da morte dun proxecto mediático que naceu galego, plural e moderno hai quince anos e que morre -ou se aletarga- galego, plural e moderno, afogado pola estrondosa xenreira dunhas institucións que desprezan o máis noso, o que nos distingue como pobo, e pola xeada indiferenza dunha sociedade que algúns percibimos cada día menos galega e menos plural.

Altermundo quere manifestar a súa terríbel tristeza diante do anuncio do peche do portal Vieiros, hoxe 24 de xullo de 2010. Logo de 15 anos tratando de contribuír a facer "un país normal", o soño asolágase de crua realidade. Cada vez, menos país. O noso recoñecemento a aqueles e aquelas que abriron dende Vierios... un vieiro. A nosa raiba polo que non puido ser. Cómpre agora repensar, reaxir, reconstruír... O país dos galegos e das galegas non pode permitirse o luxo de se desenvolver sen un medio como Vieiros. Achegamos a nota de Lois Rodríguez, o seu editor.

Manoel Santos-. A dupla crise dos medios de comunicación, xunto á aparición internet, provocou o xurdir de multitude de organizacións dedicadas a contrainformar, ou a contar o que os medios corporativos agachan ou terxiversan. Son os medios alternativos.

Compilaçom de informaçons, documentos resumo e os 5 vídeos que entendemos podem servir a modo de retaços do sucesso das jornadas "O Enxame, as regras mudarom; Contrainformaçom, web 2.0 e redes sociais".

David R. Rodríguez-. Un dos temas recorrentes en Alain Badiou é o de pensar o presente. O filósofo, ese vixiante nocturno que pensa de noite o que sucede de día, ten que producir filosoficamente imaxes do tempo presente, ten que anticiparse para tentar aprehender o que non ten imaxe.

Emir Sader-. Chovem os artigos na imprensa internacional sobre a crise da imprensa, enquanto crescente numero de jornais fecham, despedem jornalistas, diminuem suas tiragens. Os diagnósticos, ao serem feitos, em grande medida por pessoal ligado a essa imprensa, não conseguem sair do rame rame usual: a difusão da internet grátis, dos jornais grátis, etc., etc., seriam os responsáveis. Será?

Manoel Santos-. Porén, tanto analistas como xornalistas apuntan tamén a unha crise interna relacionada coa perda de credibilidade dos medios, que ten moito que ver co feito de que as máis das veces se aliñan cos poderes político-financeiros deixando de lado a cidadanía.

Manoel Santos-. O mínimo que se lles debe esixir aos medios de comunicación é que cumpran co noso dereito a unha información veraz, contrastada e afastada das inexactitudes e dirixismos dos intereses partidarios, sexan estes corporativos ou ideolóxicos.

Vicenç Navarro-. Este artigo analiza as tensións existentes en moitos países do Sur e Centro América (Arxentina, Brasil, Bolivia, Venezuela, Ecuador, e outros) entre gobernos de esquerda e centroesquerda e os maiores medios de información (a maioría pertencentes a monopolios mediáticos de orientación conservadora e liberal), resultado das políticas desenvolvidas en tales gobernos encamiñados a diversificar a escasa oferta mediática existente naqueles países. O artigo conclúe con notas sobre a necesidade de que as actividades públicas españolas garantan tamén unha pluralidade nos medios, maior da existente hoxe en España.