Altermundo.org - Irán: Verde, non de veludo

Irán: Verde, non de veludo

Nazanin Amirian

Domingo, 21 de Xuño do 2009

Nazanin Amirian-. Polo menos esta é a intención de quen se situaron, por accidente, á cabeza desta marea, que expón reivindicacións que van moito máis alá da denuncia dunha fraude electoral, apuntándo as estruturas que manteñen ao réxime en pé.

[Público]

En busca de adxectivos que describan o actual movemento de protesta iraniana, o nome desta tea de suaves fíos foi utilizado tanto polos seguidores de Mahmud Ahmadineyad, como polos analistas estranxeiros, obviamente desde distintos puntos de vista e enfoques. Os primeiros, utilízano como unha grave acusación aos da "marea verde", lembrando que as chamadas "revolucións de veludo" de Xeorxia, Kirguistán e Ucraína foron movementos financiados pola americana Fundación Nacional para a Democracia (NED), co fin de desmembrar o espazo soviético. Deste xeito vinculan a os líderes do actual movemento de protesta iraniano a Wáshington e ata a Tel Aviv, para non só desacreditarlles, senón tamén levarlles ante os tribunais, por traizón á patria.

Con todo, trátase dun movemento espontáneo dos cidadáns que curiosamente esta sendo dirixido por Hosein Musavi e Mohamad Jatami, que non gardan ningún parecido a Víktor Yushchenko, por exemplo. Para disipar calquera dúbida, está a afirmación do propio Musavi, insistindo de que non era da oposición, senón que pertence a altos organos do poder do réxime islámico.

A ilusión dunha transición pacifica cara a un sistema diferente que respecte os principios dos dereitos dos cidadáns, esluíuse durante o mandato de Jatamí (1997-2005) e a súa "democracia relixiosa" ficou nunha simple ficción, non só porque un presidente carece de poderes reais en Irán, senón tamén polos seus medos a que se producisen fendas na teocracia reinante. Ambos os dous lideres volveron xurar a fidelidade á Republica islámica e non farán nada que prexudique, nin moito menos desmorone, o sistema teocrático.

Polo menos esta é a intención de quen se situaron, por accidente, á cabeza desta marea, que expón reivindicacións que van moito máis alá da denuncia dunha fraude electoral, apuntándo as estruturas que manteñen ao réxime en pé. Esixir o recoñecemento dos seus votos, significa, querer participar na xestión do país a través dos seus representantes, mentres na Republica islámica é o Líder relixioso, encarnado en Alí Jamenei, órgano non escolleito, quen determina as liñas da política exterior e interior, ten dereito a vetar as decisións do parlamento e o presidente.

É pouco probábel que as masivas protestas actuais dos cidadáns iranianos consigan unha transición pacifica cara a un sistema flexíbel coas súas esixencias. A fragmentación social, xerada polas políticas de favoritismo cara a un sector da poboación en prexuízo dunha gran maioría, pode levar ao país ao bordo dun enfrontamento civil. Inquietante panorama que discorre entre as guerras de Iraq, Afganistán, Paquistán e Xeorxia… e Irán no medio.