Algo que non comparto co pensamento anarquista clásico e de pensadores-activistas actuais como Félix Rodrigo Mora ou Enric Duran que non se declaran abertamente anarquistas, é a súa fobia ao Estado.

Coido que non se xustifica a demonización dunha estrutura política simplemente pola estrutura, como non se xustificaría unha condea xeralizada da economía que non estivese baseada no seu contido capitalista. O que quero dicir é que se condeamos o sistema económico capitalista será precisamente porque é capitalista, non porque sexa un sistema económico. Do mesmo xeito deberíamos codear un Estado non democrático, por esa característica, non porque sexa un Estado. O Estado é unha estrutura que pode servir (cando menos na teoría) a diferentes intereses, non coma o capitalismo, que só pode servir aos intereses duns poucos pola súa propia definición.

Na miña opinión a forma estatal non é intrinsecamente maligna, como o anarquismo nos quere facer ver. E mesmo a vexo aproveitable se trocamos o seu modo de gobernarse. Comprendo que dado que todos os Estados coñecidos ata o de agora foron moi pouco democráticos, se identifique esa característica co sistema, pero penso que esa falta de democracia non era debdida ao corpo estatal senón ao cerebro que o controlaba (unhas ou outras élites). Xa que logo defendo que é factible un Estado verdadeiramente democrático, como veño propugnando desde D3. Non me parece mal o sistema asamblear e de soberanía local confederada que propugnan Rodrigo Mora, Durán e en xeral os libertarios. Pero tampouco vexo insalvable o modelo estatal, de feito podería ser unha vía menos custosa (en todos os sentidos) aproveitar o hardware estatal trocándolle o software que o controla, que formar esa nova e inmensa rede da autoxestión desde abaixo. Ao contrario ca eles, penso que a democracia directa e o Estado son compatibles, e a vía para facelo serían as NTIC, nomeadamente Internet e outras vías telemáticas coas que facermos posible unha asemblea a nivel estatal asíncrona e permanente para controlarmos os cidadáns todos os aspectos do Estado. Esta hipótese é o que está na base de Democracia Directa Digital (D3), o antipartido que axudei a crear xa hai uns anos e cuxas ideas resoan agora en múltiples iniciativas nadas á calor do Movemento dos Indignados.

Desde logo o progresivo colapso tecnolóxico e industrial que xa comezamos a albiscar fai que esta posibilidade de conxugarmos Estado e Democracia (real) se vaia afastando cada vez máis, pero aínda é factible, na miña opinión: aínda estamos a tempo. Por suposto a proposta de democracia local de tipo asemblear é máis resiliente no sentido de que non precisa de avanzadas tecnoloxías e dun consumo enerxético de dubidosa duración para realizarse. Pero é isto o que a faría en todo caso preferible, e non que o modelo Estado sexa negativo per se.

Non se trata de ser estatólatra pero tampouco vexo xustificada a estatofobia.