Xavier Simón
Un libro que, nacido da base do movemento do 15 de maio, diríxese a todas as persoas interesadas nunha crítica da miseria imperante. Velaquí o limiar do seu coordinador, Carlos Taibo.
Consello Editorial
Posts Tagged ‘15M’
EN PORTADA: O DECRECEMENTO NON É UNHA OPCIÓN Para Antonio Turiel, físico e creador do blog The Oil Crash, o decrecemento é algo que sucederá queiramos non queiramos. O único que podemos elexir é se pilotamos o proceso e chegamos a unha sociedade aínda con xustiza social; ou ben se deixamos todo á man invisible [...]
Carlos Taibo: “…de converterse nun partido, o 15M perdería moitas das súas virtudes. Isto aparte, non hai ningunha garantía de que non acabase por reproducir as eivas que adoitan acompañar aos partidos ao uso”.
Alfredo I. Diéguez-. Cómpre abrir un proceso constituínte que culmine coa proclamación dunha república democrática… e nesa tarefa non sobra ninguén.
Esther Vivas-. E é que como lia faz uns meses em um centro social: “Quando os de baixo se movem,os de cima balançam”. Quanta verdade. O medo, nem que seja parcialmente, começa a mudar de bando.
Carlos Taibo-. …a represión de que é obxecto o 25-S tivo o paradoxal efecto de espertar moitas conciencias adurmiñadas, e de obrigarnos a lembrar que cando tocan a unha tócannos a todas.
Carlos Taibo-. Non creo trabucarme cando afirmo que o 15M foi a primeira instancia de cantas se entregaron, sen cautelas, ao apoio e á acollida das marchas mineiras.
Carlos Taibo-. Mal fariamos en esquecer que a xestación dunha banca pública reclama inexorabelmente do concurso de partidos, parlamentos e leis, ou, o que é o mesmo, esixe o beneplácito de forzas políticas e de grupos de presión que apostan con descaro, apoiados nas maiorías, por outros horizontes.
Raimundo Viejo-. O 15 de Maio do ano passado tivo lugar a mutaçom definitiva no repertório de acçom colectiva que inaugura umha fase alcista, sinérgica e empoderadora.
Marcos. P. Pena-. O que está pasando en Grecia ten moito que ver co que pode suceder aquí nun tempo; de feito, Grecia é un laboratorio dos de arriba e dos de abaixo, é un laboratorio do capital e da resistencia.
“A orgullosa vocación antiautodeterminista do nacionalismo español emprázanos ante a súa máis que dubidosa condición democrática”.
Jordi Calvo-. Perante o comprensíbel medo da xente normal e corrente non nos queda outra opción que indignarnos, para recuperar a dignidade que nos están a quitar, paseniñamente, decreto a decreto.
Esther Vivas-. A vertente ecológica e climática da crise é um elemento central. Não é possível pensar “outro mundo” sem combater a lógica produtivista de um sistema que não tem em conta os limites da terra.
Antom Fente-. Neste artigo analisam-se as relações desvergonhadas das transnacionais com os governos e os casos que se dão no Estado espanhol, de raivosa utilidade, quando Bankia recebe 7.000 milhões do Estado espanhol…
Carlos Taibo-. Para afortalar ese proxecto, e para dar réplica á ignominia que abrazan os nosos gobernantes, bo será que nos fagamos presentes en rúas e prazas o 12 deste mes. E que o día seguinte non esquezamos que aí están as nosas asembleas.
Manuel Casal Lodeiro-. Algo que non comparto co pensamento anarquista clásico e de pensadores-activistas actuais como Félix Rodrigo Mora ou Enric Duran que non se declaran abertamente anarquistas, é a súa fobia ao Estado.
Raúl Asegurado-. O proceso de comezarmos a construír un novo referente político non xurdíu tralo acontecido en Amio, é un propósito de hai anos, que no Encontro Irmandiño vimos dicindo desde hai tempo aínda que antes en clave de refundación da fronte na que estábamos.
Leonardo Boff-. Curiosamente, os indignados, os “occupiers” e os da Primavera Árabe não se remeteram ao clássico discurso das esquerdas, nem sequer aos sonhos das várias edições do Forum Social Mundial. Encontramo-nos num outro tempo e surgiu uma nova sensibilidade.
Carlos Taibo-. Na maioría dos lugares moitos dos “mozos indignados”, que en primeira instancia parecían achegados a unha proposta meramente cidadanista, aceptaron o bo sentido dun proxecto orgullosamente anticapitalista.
Manoel Santos-. Somos quen de analizar o inimigo, tirar conclusións e definir estratexias. Somos quen de artellar accións e alianzas. E somos quen de imaxinar alternativas. Mais non somos suficientes.
Xabier Macías-. Fronte ao fundamentalismo ultraliberal albíscanse novas posibilidades de resistencia na era da globalización. Mais a desexable converxencia plural de todos os actores que cuestionan o sistema capitalista…
Antom Fente-. O “15-m nesta etapa tem como traço mais salientável a recuperação do espaço público, da ágora” e os piares devem ser cidadania, soberania e esquerda perante um Estado espanhol absolutamente periclitado…
Carlos Taibo-. O 15M vai dispor, noutras palabras, dunha nova oportunidade para lanzar os seus dardos críticos ante o que significa, por riba de todo, a aparente confrontación que protagonizan os dous grandes partidos.
Carlos Taibo-. Calquera iniciativa que poñamos en marcha debe ser, por forza, asemblearia e autogestionaria. Temos xa noticia cumprida do que significan, como obstáculos para a emancipación, maquinarias burocráticas, liderados e liberados.
Josep Maria Antentas y Esther Vivas-. A maré indignada não têm alcançado, todavia, consistência suficiente para provocar uma mudança de rumo e de paradigma, mas sim supôs um desafio sem precedentes a um neoliberalismo de muito pouca legitimidade