Xavier Simón
Alejandro Nadal-. Instrumentos como os cartóns de crédito, os préstamos para estudantes ou para automóbiles foron verdadeiras aspiradoras para succionar recursos dos fogares e levalos aos bancos.
Consello Editorial
Posts Tagged ‘crise económica’
Igadi-. Silenciada e escasamente atendida polos mass media, a peculiar revolución popular que vive Islandia a resultas da crise financeira de 2008 desenvolveuse a través dunha masiva e pacífica rebelión cidadá…
Cândido Grzybowski-. Não é possível a biocivilização sem paz. Trata-se de uma condição fundamental levando em conta todos os princípios e pilares aqui apontados.
Fernando Arellano-. Crónica dunha conferencia de David Harvey en Bos Aires: “A crise económica que enfrontan actualmente Estados Unidos e Europa débese en boa medida á riqueza dos multimillonarios, namentres, os pobres multiplicáronse por dez”.
REVOLUCIÓN GLOBAL! Organiza a túa rabia, é a hora de facer política contra os políticos. É a hora da democracia real, horizontal, pacífica e de consenso. Mensaxes de Eduardo Galeano, José Luís Sampedro, Federico Mayor Zaragoza e Carlos Taibo.
Naomi Klein-. Dez anos despois, parece que xa non hai países ricos. Só unha chea de xente rica. Xente que se enriqueceu saqueando a riqueza pública e esgotando os recursos naturais de todo o mundo.
Frei Betto-. O trem descarrilou. A locomotiva –os EUA– emperrou, não consegue retomar sua produtividade e atola-se no crescimento do desemprego. Os vagões europeus, como a Itália, tombam sob o peso de dívidas astronômicas. A festa acabou.
Mauro Santayana-. Como estamos no assunto, Wall Street continua cercada pelos “indignados” manifestantes de Nova Iorque, que contam com o apoio de personalidades conhecidas, como Michael Moore, o incômodo cineasta de Farenheit 9/11 e o lingüista Noam Chomsky.
Idelber Avelar-. Começou a ocupação de Wall Street. Alguns poucos milhares de pessoas saíram às ruas, neste sábado (18/09/2011), no sul da ilha de Manhattan, o coração do capital financeiro dos EUA.
Xoán Hermida-. A operación da fusión impulsada por Feijoo e avalada polos sindicatos e algunha mente preclara do nacionalismo vai chegando ao porto que desexaban…
Vicenç Navarro-. …as políticas fiscais que definen quen paga impostos e en que cantidade non veñen definidas por factores económicos, senón por factores políticos, o cal quere dicir polo poder e influencia que distintos colectivos de persoas teñen sobre as institucións políticas (e mediáticas)
Ignacio Ramonet-. or toda Europa dá en estenderse agora a “doutrina da austeridade expansiva”, que os seus propagandistas presentan como un elixir económico universal cando en realidade está causando un estrepitoso dano social.
Antom Fente Parada-. O Congresso dos Deputados do Reino de Espanha aprovou, também com o voto do “esquerdista” Rubalcaba, a reforma das aposentadorias que elava a idade de reforma até os 67 anos.
Antom Fente-. Para a burguesia e os seus mercenários, a começar polo rei do Reino, do binómio político-mediático o importante é aquela máxima evangélhica que Marx nos lembrava, a lei dos profetas, “acumulai! acumulai!”.
Os jovens iniciaram grandes revoluções, mas não serão eles que necessariamente decidirão a direção geral pela qual andarão aquelas revoluções.
Michel Husson-. A alternativa á saída do euro non está fundada nunha confianza inxenua nas virtudes do libre cambio e non supón unha espera anxelical dunha “boa” Europa. Consiste en pór as cousas no seu sitio, en comezar por tomar medidas que vaian no sentido da transformación social.
Vicenç Navarro-. As diversas políticas que o Estado español está a impoñer á poboación son, fundamentalmente, intervencións públicas que a supostamente desaparecida burguesía española desexou desde hai hai unha boa chea de anos
Diana Varela-. O mercado é un gran petroleiro. Desde a Gran Depresión obrigouse a repartir a perigosa carga en contedores separados. Se un fallaba, quedaban os outros para salvar a situación, e o líquido non provocaría un desastre a escala mundial.
Ricardo Coelho-. A resposta da esquerda á crise non se pode limitar a solucións que procuren ou avalen o relanzamento do consumo alimentado pola publicidade alienante, pola escravitude da poboación asiática, polo crédito doado e pola degradación ambiental
Boaventura de Sousa Santos-. É necessário que os cidadãos e os partidos inconformados transformem o inconformismo em ação coletiva de desobediência financeira.
Ladislau Dowbor-. O lamentável mainstream econômico ainda acha que o preço das commodities pode ser deixado na mão de um grupo de especuladores internacionais…
Michel Husson-. De ningunha nación soberana pode esperarse que se aveña a impor a toda unha xeración a austeridade financeira, a contracción económica e a emigración forzosa só para poder facer fronte aos custos do fracasado experimento neoliberal
A. Iglesias Diéguez-. Non pasara aínda unha semana dende o meu artigo da semana pasada, no que denunciaba as consecuencias sociais que supón transitar polo “bo camiño” de Fernández Ordóñez e outros voceiros da burguesía, cando a compañía Telefónica nos ofrece unha mostra máis da obscenidade de seguir por ese camiño
Manuel Miragaia-. É unha mágoa que algunhas das peores características occidentais sexan recollidas e mesmo levadas ao extremo por xaponeses e chineses, creando sociedades irrespirábeis.