EN PORTADA: “Temos que aspirar a conquistar o poder” Vivimos tempos de mudanzas. Para o profesor Boaventura de Sousa, un dos sociólogos máis recoñecidos do altermundismo, a crise do 2008 mostrou que o capitalismo financeiro ten vitalidade para producir as carencias e para controlar a resolución das carencias. Pero tamén que obviamente non houbo resolución [...]
Antoni Aguiló-. Vivimos instaurados nunha democracia da dominación que debemos superar para emprender as loitas emancipadoras que deben marcar este século XXI
Máis de 40.000 indíxenas maias protagonizan a meirande e máis forte marcha zapatista dende o 1 de xaneiro de 1994.
Un libro que, nacido da base do movemento do 15 de maio, diríxese a todas as persoas interesadas nunha crítica da miseria imperante. Velaquí o limiar do seu coordinador, Carlos Taibo.
Alfredo I. Diéguez-. …mentres o sistema económico dominante sexa o capitalismo, a democracia non ten posibilidades de desenvolverse no seu sentido máis básico, aquel que sinalaba o Zêca en Grándola, vila morena: “o pobo é quen máis ordena”
Xoán Hermida-. A crise esta sendo unha escusa para que a dereita lance un discurso ideolóxico recentralizador, ocultando que a débeda fundamental é privada e que a pública concentrase fundamentalmente no estado e nos concellos.
Alfredo I. Diéguez-. Cómpre abrir un proceso constituínte que culmine coa proclamación dunha república democrática… e nesa tarefa non sobra ninguén.
Esther Vivas-. E é que como lia faz uns meses em um centro social: “Quando os de baixo se movem,os de cima balançam”. Quanta verdade. O medo, nem que seja parcialmente, começa a mudar de bando.
Ignacio Ramonet-. Os políticos condicionam os cidadãos a que tenham sempre medo, para assim poder controlá-los, reduzir seus direitos e limitar as liberdades individuais.
Manuel Casal Lodeiro-. Algo que non comparto co pensamento anarquista clásico e de pensadores-activistas actuais como Félix Rodrigo Mora ou Enric Duran que non se declaran abertamente anarquistas, é a súa fobia ao Estado.
David R. Rodríguez-. Así ―por pórmonos estupendamente dialécticos― das marxes da vella lóxica binaria entre o público e o privado estaríase a destilar un terceiro elemento diferente que os nega e os supera: o común.
Ana Miranda-. Queriamos outra Europa, verdade? Non este modelo no que o paradigma do mercado interior primara sobre a xustiza social ou os dereitos laborais e sociais das persoas e dos pobos. Tamén do galego.
Ricardo Coelho-. A ascensão do fascismo na Europa e nos EUA, assim como a reprodução de comportamentos autoritários pelos governos que pretendem impor às populações medidas de austeridade, são sinais de alerta.
As recentes detencións de persoas ligadas co independentismo galego e os movementos sociais impélennos a manifestar a nosa preocupación polo emprego do “terrorismo” como arma do Estado español…
Xabier Ron-. …o acontecido nestes días con Papadimos e Monti, en Grecia e Italia, respectivamente, é moi elocuente: ambos son tecnócratas economistas que, en primeira instancia, foron culpables da situación actual.
David R. Rodríguez-. Para ‘El País’ o “malhumor social” non forma parte do asunto sometido ás urnas, as urnas están para outras cousas, cousas útiles como refrendar as políticas decididas polas elites; se non se dedican a iso, as urnas sobran
Igadi-. O próximo domingo 23 de outubro celebraranse comicios presidenciais en Arxentina. As enquisas practicamente amosan un consenso sobre a eventual reelección da actual presidenta Cristina Fernández de Kirchner
Editorial de Gara-. Nunha declaración histórica na que mostra o seu compromiso “claro, firme e definitivo”, ETA decidiu pechar a súa actividade armada. Hoxe péchase un ciclo histórico, pero sobre todo ábrese un novo. Non vai ser doado, pero é vital. Para todos.
Boaventura de Sousa Santos-. Entre o poder neoliberal instalado e os rebeldes urbanos hai unha simetría perturbadora. Os que promoven a desorde están no poder e pronto poderían ser imitados por aqueles que non teñen poder para polos en orde.
Quen ousaría propor a “desglobalización” e o repregamento nacional aos participantes do Foro Social Mundial, aos mozos en loita na praza Tahrir ou na Porta do Sol?
X. M. Beiras-. Os cidadáns indignados non din aquilo de que “tódolos políticos son iguais”, senón que tacitamente afirman que “tódolos governos (actualmente no poder) executan as mesmas políticas”: as que dicta o “sistema” (actualmente vixente).
Mauro Santayana-. A derrota de Berlusconi é unha oportunidade para que os demócratas de esquerda atopen un proxecto común de poder. Deben partir da dura realidade de que non foi o comportamento pervertido de Berlusconi o que promoveu a súa caída de popularidade…
Manuel Casal Lodeiro-. Dado que neste Estado non gozamos dunha Democracia real, auténtica -é dicir, dun goberno do pobo-, o primeiro deber dos partidos políticos que se consideren demócratas consiste en lograr a instauración dunha verdadeira Democracia.








Xavier Simón

















