Carlos Taibo, Esther Vivas, Xoán Doldán, Lupe Ces e mais Jordi Calvo, persoas de sempre achegadas aos movementos sociais, respostaron a catro preguntas comúns.
Carlos Taibo, Esther Vivas, Xoán Doldán, Lupe Ces e mais Jordi Calvo, persoas de sempre achegadas aos movementos sociais, respostaron a catro preguntas comúns.
Manoel Santos-. É innegábel que cada vez máis as accións da Troika na UE, cos chamados plans de austeridade, parecen debuxar un calco do acontecido alén do Atlántico na década dos ’80 e ’90.
Raúl Asegurado-. Apreséntase a día de hoxe como unha realidade potente neste contexto de crise capitalista, entre outras cousas por non vencellar o desenvolvemento co crecemento.
Tal e como foi definido pola Xunta, os propietarios do monte participan en pouca medida nos rendementos. Ademais, os plans industriais deberían ter un impacto económico positivo sobre as zonas, pero non se desenvolveron.
Para o Tano, meu amigo Hai nada menos ca tres decenios -no vindeiro mes de xullo fará esactamente trinta anos- escribira eu un artigo que daquela titulara "A espoliación de Galiza" e dedicara ao meu entrañábel amigo Luis Mariño cun enigmático envío que dicía: "a conta dunha débeda".
Raúl Asegurado-. O proceso de comezarmos a construír un novo referente político non xurdíu tralo acontecido en Amio, é un propósito de hai anos, que no Encontro Irmandiño vimos dicindo desde hai tempo aínda que antes en clave de refundación da fronte na que estábamos.
Antom Fente-. A “renda de emancipação”, de que se beneficiavam 20.000 moças e moços galegos, não será renovada pelo PP, segundo informou em Twitter, quando finalize 2011. Esta ajuda de 210€ destinada à mocidade levava 4 anos em vigor…
Raúl Asegurado-. Estamos nun momento, como país, de máxima importancia para a nosa propria supervivencia; o nacionalismo galego poucas veces tivo un momento nos últimos trinta anos de tanta convulsión interna que podemos diagnosticar en catro síntomas evidentes.
As recentes detencións de persoas ligadas co independentismo galego e os movementos sociais impélennos a manifestar a nosa preocupación polo emprego do “terrorismo” como arma do Estado español…
Antom Fente-. O “15-m nesta etapa tem como traço mais salientável a recuperação do espaço público, da ágora” e os piares devem ser cidadania, soberania e esquerda perante um Estado espanhol absolutamente periclitado…
David R. Rodríguez-. Malia a clarificación do mapa político español en tres grandes dinámicas diferenciadas (a vasca, a catalá e a española), o BNG “está feliz” (Vázquez dixit) porque poderá seguir mantendo economicamente un chiringuito
Marcos P. Pena-. Porque hai milleiros de galegas e galegos que non teñen un medio de comunicación na rede no que confíen, que queren ler un xornal de calidade, en galego e que lles conte a parte da realidade que o resto das cabeceiras non lle está contando
Xoán Hermida-. Unha cousa é andar polo mundo e outra ben distinta estar no mundo. Manuel Quiroga tocando as súas pezas mestras en New York; Daniel Castelao admirando e empapándose de expresionismo abstracto en Berlín; Xosé M. Beiras na Sorbona compartindo correntes marxistas contemporáneas do seu momento e despois como referente Altermundista; Camilo Nogueira impulsando a presenza de Galicia nas insitucións europeas; Lidia Senra na Vía Campesiña; … iso é estar non mundo.
David R. Rodríguez-. Para alguén que considere a Galiza como o seu país o Estado español sen soberanía que hoxe existe, Madrid, para entendérmonos, xa non pode ser o adversario único.
Raúl Asegurado-. Unha das cousas que nas diversas leituras e indagacións sobre o pensamento de Gramsci sempre me fascinaron é o seu continuo ánimo e pulo co que axita inteletualmente para tomar posicionamentos arriscados…
Raúl Asegurado-. A persoa para Gramsci é o suxeito activo, aquela que asume en primeira persoa do singular o proceso de autorrealización plena e construción colectiva da sociedade.
Raúl Asegurado-. Comezarei citando a Gramsci neste pequeno parágrafo que na antoloxía de Manuel Sacristán enuncia como emulo no título deste artigo…
Co lanzamento dun manifesto e unha páxina web o vindeiro 25 de xullo o Grupo de Traballo Galego (GTG), fundado en Londres en 1970, abre unha quinta epoca de activismo.
Raúl Asegurado-. Nunha breve reflexión como son estas as que elaboro no meu blogue é moi pretencioso abordar o tema que me propoño, mais tentarei dar unhas pequenas pinceladas que poidan dar novas releituras aos procesos que se están a dar no país e concretamente no mundo político.
Como moi ben sinala Eduardo Galeano, o imperio propón dúas formas de morte, ou de fame ou de aburrimento, na política actual semella que a proposta é a mesma, ou estás morto, fora de todo escenário e de toda autonomía, ben por pertencer a un corpo inerte fofo e aburridamente típico ou ben porque te [...]